Leven nu

Buitenlanders


Veel te vroeg ben ik. Dat gebeurt mij regelmatig. Ik heb een hekel aan te laat komen of op het nippertje op de plaats van bestemming zijn. De wachtkamer is uitnodigend, ruim en licht. Er staat een grote tafel, rondom stoelen waarop je heerlijk zit en in de hoek een apparaat voor thee en koffie.
Er liggen kranten en tijdschriften. Niet de oude bladen zoals je vaak in wachtruimtes in het ziekenhuis of elders ziet, maar de nieuwste ‘Happinez’ en recente woon- en tuinbladen. In mijn tas altijd een boek en nu ik zo vroeg ben heb ik dan ook tijd om te lezen.
Drie vrouwen zitten met mij aan tafel, ook wachtend op hun beurt. Een gekakel van jewelste is het, het gaat er heftig aan toe. Over ‘die buitenlanders’, over ‘Mark en zijn hulptroepen’.
‘Ik heb lang in Duitsland gewoond. Nu woon ik weer in Nederland, maar als ik alles heb geregeld hier en in Duitsland weer woonruimte heb gevonden, ga ik terug. Het is daar veel beter, spijt heb ik. Na 42 jaar niets meer teruggevonden van wat ik heb achtergelaten.
En dan al die buitenlanders, waarom zijn die hier? Wie betaalt dat?’
‘Ja, zo is het maar net, wie betaalt dat? Wij natuurlijk, wij moeten dokken. Ons plukken zij kaal. Die daar in Den Haag, die betalen niet, dat moeten wij doen. Een ‘skand’ is het. En hoe komen die hier als zij geen geld hebben? Dan hebben zij toch geld, anders kunnen zij hier toch niet komen? En werken doen die niet, van ons profiteren, dat doen die.’
De vrouw is zo boos en verbitterd op ‘die buitenlanders’, op ‘de hele wereld’ en ook op ‘de dokter’….
’Waarom loopt dat spreekuur zo uit? Dan hebben zij niet goed gepland, dan moeten de afspraken anders worden gemaakt. Ik had nog wel thuis iets kunnen eten.’
De woede die zij uit is mij duidelijk, maar ik versta niet alles, zij gebruikt haar eigen streektaal. 

De vrouwen maken zoveel kabaal dat er van lezen niets terecht komt. Net als ik me wil terugtrekken op de trap in de gang ben ik aan de beurt.

Een injectie in de bil, een praatje, ik kan er voorlopig weer tegen.

11 gedachten over “Buitenlanders

  1. Ik was helemaal ontdaan door de woede van de vrouwen op 'buitenlanders'. Oordelen terwijl je de situatie niet kent en dan iedereen over één kam scheren…onbegrijpelijk. Dank Jaap voor je reactie!

    Like

  2. Liefje, mooi beschreven, deze gesprekken zijn er dagelijks en overal en is ook beangstigend. Maar we leven in vrijheid om onze mening te uiten – ook al is het niet de onze en denkt, zoals je het zegt, gelukkig niet iedereen hetzelfde. Blijf schrijven!!

    Like

  3. Ja, van dat soort gesprekken word je niet blij… Wel opmerkelijk trouwens dat iemand die zelf lang in Duitsland heeft gewoond – als buitenlandse dus – zo fel is op ándere buitenlanders. Ach, 't heeft wel weer een blog opgeleverd moet je maar denken. 🙂

    Like

  4. Waar ik spijt van heb is dat ik me niet in het gesprek heb gemengd en de beweegreden voor zoveel felheid t.o.v. buitenlanders heb kunnen achterhalen. Dat is een les die ik heb geleerd. En ja, de vrouw die in Duitsland heeft gewoond en nu in Nederland besefte waarschijnlijk niet dat zij in Duitsland een 'buitenlander' was….Dankjewel voor je reactie, Gezina!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s