Leven nu

Prikkels

Als je gevoelig bent voor prikkels en indrukken van buitenaf en je alles met een meer dan gemiddelde intensiteit beleeft, dan kan het wel eens teveel worden. Of dat je, als je maar lang genoeg naar iedereen hebt geluisterd en het ook nog iedereen naar de zin wilt maken en je steeds weer de grens verlegt of aanpast, ziek wordt. Of oververmoeid raakt en afspraken af moet zeggen omdat je het niet meer aankunt te praten of bezig te zijn. Dan wil je alleen zijn.

Mensen om je heen die weten en ook begrijpen wat er aan de hand is, geven je de kans tijd voor jezelf te nemen, rust te hebben. Hopelijk leer je er weer iets van, al is het maar bijtijds de grens aan te geven, ‘tot hier en niet verder, ik heb tijd en ruimte voor mezelf nodig’. Door die rust en soms ook afzondering in te bouwen doe je energie op om de dagelijkse besognes weer tegemoet te treden.

Er zullen altijd mensen zijn die het niet kunnen of willen begrijpen. Die afhaken als je zo nu en dan ‘neen’ zegt en voor je eigen welbevinden zorgt. Dat wordt niet op prijs gesteld, dan ben je egoïstisch of ongezellig. Of, en misschien nog erger, mensen die vragen of je nou nóg niet ‘beter’ bent? In hun beleving heeft het lang genoeg geduurd, je bent toch niet ziek? Zo wordt het uitgelegd.

Helaas is hooggevoeligheid een karaktereigenschap die ook nog eens voor veel verdriet kan zorgen want als mensen zo over je praten of denken, kan dat bovenop de vermoeidheid en het niet prettig voelen ook nog eens een domper of een aanslag op je zelfvertrouwen zijn. Het is dus ‘zaak’ stevig in je schoenen te staan. Alsof dat nog kan…..

Ik zie het niet als ziek, maar ‘behept zijn’ met deze karaktereigenschap. Als ik te vaak mijn grens heb overschreden en soms gebeurt dat gewoon, dan word ik onrustig, slaap slecht, ben oververmoeid of ga door de drukte om me heen transpireren. Dan wordt steevast gevraagd of ik last van opvliegers heb….

Het is niet altijd fijn me zo te voelen, maar het is er en ik kan niet anders, zou niet weten hoe. Alles komt met een klap binnen en heeft veel tijd nodig om verwerkt te worden. Dat kost bergen energie. Mensen die hooggevoelig zijn hebben voor zichzelf ruimte, tijd en rust nodig. Zij hebben niets tegen jou, maar zij zijn een beetje moe.


24 gedachten over “Prikkels

  1. Ja, ik herken het Ellie en ik weet het. Ik kwam er ongeveer 10 jaar geleden achter, maar er is nog veel onbegrip. Moedig en goed dat je het hier ter sprake brengt, al zullen er altijd personen zijn die het niet willen begrijpen, omdat ze het domweg niet kunnen invoelen. Lieve groet!

    Like

  2. Wat herken ik dit. En zulke opmerkingen komen bij een hooggevoelig persoon extra hard binnen.
    Maar wat ik ook besef: als hooggevoelige kun je intenser genieten van (fijne) dingen dan anderen. Een voordeel van hooggevoeligheid.

    Like

  3. Een voordeel van hooggevoeligheid is inderdaad dat je intens(er) kunt genieten. Dat ervaar ik ook wel regelmatig. Maar genieten geeft ook prikkels en dat resulteert (bij mij althans) soms weer in een vorm van vermoeidheid. Goed dat je dit onderwerp aansnijdt Ellie…

    Like

  4. Jannie, heel herkenbaar! Altijd verdedigenof uitleggen, daar weer energie in stoppen! Zo langzamerhand leer ik dat niet meer te doen, me gewoon terug te trekken en geen telefoon op te nemen om maar een paar dingen te noemen. X

    Like

  5. Als iedereen nu een beetje behept is met wat meer wederkerigheid, empathie, begrip en andere leuke eigenschappen, kunnen we met zijn alleen gewoon lekker anders blijven. Heel stoer en mooi geschreven Ellie!

    Like

  6. Ik weet precies wat je bedoelt, Ellie. Je mag je ook best wat minder aantrekken van wat anderen denken. En boek gewoon eens een maand voor jezelf. Toevallig heb ik gisteren een aantal instanties gebeld dat ik geen afspraken in september wil en dat deze afspraken naar een latere datum verzet moeten worden. Dat gaf me zo'n gevoel van vrijheid! Ongelooflijk. Je moet het eens proberen. Sommige afspraken kunnen best wachten…
    Warme groet XXX

    Like

  7. Mieke, een mooie reactie van jou en je zet me erg aan het denken. Misschien ga ik toch eens mijn agenda 'opschonen'. En ja, ik probeer mijn eigen gang te gaan, wat andere mensen er ook van zeggen of denken of vinden, maar dat vind ik niet altijd gemakkelijk….Lieve groet xxx

    Like

  8. Een paar jaar geleden moest ik een test doen voor de opleiding voor verpleegkundige. Eén van de uitslagen van de vele onderwerpen gaf aan dat ik goed in een groep functioneer, maar voor mijn eigen gemoedsrust mezelf niet afhankelijk maak van een groep. Ik word er onrustig van als ik te vaak te veel mensen om me heen heb. Vooral in mijn hoofd ontstaat dan chaos die ik wandelend weer tot rust breng. Of schrijvend, maar wat en hoe ik schrijf ontstaat vaak al wandelend. Mooi stukje!!

    Like

  9. Er zijn mensen die leven in een tempel op een hoge berg, gaan in de kleermakerszit zitten, en zeggen hmmmmmmmmmm.
    Ik heb geen tempel, hoewel mijn huisje is mijn tempeltje, leef op een hoge berg, kleermakerszit verruilt met een luie bank, handen in de nek, achterover leunend en dan luisteren naar muziek en dan gebeurt er iets, lijkt wel of er deurtjes opengaan, mijn gevoel gaat leven, energie stroomt, de zin komt weer binnen, kan er weer tegen. Is dat hooggevoelig, weet niet, maar het voelt wel goed.
    Trouwens Ellie ik vind het fijn, dat je het bezit, dat is toch gewoon Ellie.

    Like

  10. Liefje, ik ben trots op je dat je dit geschreven hebt en gezien het aantal reacties heb je het goed beschreven.Mooi om te zien dat veel lezers zich hierin herkennen maar belangrijker is dat mensen je nu misschien beter begrijpen.
    liefs Wilko x

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s