Leven nu

Domper en trots

Twee dagen in het vooruitzicht zonder afspraken of verplichtingen die ik na moest komen, maandag en dinsdag. Ik was er ook aan toe. Die twee dagen wilde ik gebruiken om te lezen en te schrijven. 

Het loopt anders.
Zondag op familiebezoek in Limburg kan ik met het uur slechter lopen, heb erge pijn in heup en been en voel me ziek. Bij thuiskomst ga ik onmiddellijk naar bed, maar van slapen komt niets. De pijn zo heftig dat ik niet weet hoe ik moet liggen, ik kan niet zitten en van lopen is al helemaal geen sprake. ‘s Ochtends belt Man naar huisarts en reumatologe. Bij de laatste kan ik meteen terecht. Na overleg hoe beneden te komen en veel gezwoeg van mijn kant, gaan we op pad. Man rijdt, ik hang ernaast, zitten kun je het niet noemen. Te moe en te ziek om ook maar iets te zeggen en elke hobbel en bocht in de weg doet me ineenkrimpen van de pijn.
Van mijn arts hoor ik dat het een acute aanval van reuma is in de linker heup.
Maar het komt wel goed, ik heb een groot vertrouwen in haar. Zij is doortastend, vriendelijk en heeft oog voor de mens achter de pijn. Het is iemand die je geruststelt en luistert naar wat je te zeggen hebt, niet iemand die alleen haar vakkennis op het gebied van reuma gebruikt. Gelukkig heeft zij dat ook gedaan waardoor ik nu minder pijn heb en me wat beter voel. Verplichte rust, de pijn dwingt mij pas op de plaats te maken. Ik heb totaal geen inbreng en geef me eraan over, ben afhankelijk van Man, de rolstoel en mijn bed.
Lezen luk me niet, daar ben ik te moe voor, maar ik kan af en toe wel wat schrijven. En eindelijk denk ik eraan eens te kijken hoeveel lezers ik tot nu toe op mijn website heb gehad, daar ben ik nooit zo mee bezig. Natuurlijk is het leuk om lezers te hebben, al zou ik toch wel schrijven, pas dan ben ik in mijn element.
In oktober 2013 heb ik ‘mijn schrijfsels’ van een andere website overgeplaatst naar blogspot. Nu, 11 maanden later, zijn mijn blogs al bijna dertienduizend keer gelezen. Ik ben ontzettend trots en blij! Is er een beter medicijn?

30 gedachten over “Domper en trots

  1. Dan heb je het nu goed te pakken Ellie, hoop dat het gauw weer beter met je gaat.
    Doe het maar kalmpjes aan!
    Ja er zijn zeker veel lezers dan al geweest,mag je trots op zij, ik loop nog een paar blogs achter maar die ga ik zeker inhalen.
    Liefs en beterschap! X

    Like

  2. Ach, arme schat. Wat een domper inderdaad, en dat is nog zacht uitgedrukt! Ik wens je een heel spoedig herstel. En wees maar trots, schrijven = blijven tenslotte! Dus trots blijven!

    Like

  3. Een acute reuma aanval, dat lijkt me inderdaad heel pijnlijk Ellie. Ik heb artrose en dat is met vlagen ook pijnlijk, de laatste tijd gaat het redelijk goed. Ik hoop van harte dat de reuma je snel met rust laat, zodat je weer lekker je ding kunt doen. Veel liefs!

    Like

  4. Opbeurende woorden van jou Jannie, dankjewel daarvoor! Lieve woorden zijn als een goed medicijn, het zal vast snel beter gaan! Helaas zijn er veel dingen die ik niet meer kan doen, maar wat er nog is, daar probeer ik zoveel mogelijk van te genieten!Liefs!

    Like

  5. Marnel, geen schaamte, ik lees ook niet altijd alles meteen…of geen tijd, of te moe of zie het 'gewoon' niet. Maar heel veel dank voor je lieve 'pep', goed medicijn in dit geval. Liefs 🙂 ps: een reactie op later tijdstip is altijd weer een extra cadeautje 😉

    Like

  6. Ik hoop voor je dat het snel weer beter met je gaat, Ellie. En behalve op het aantal lezers mag je vooral trots zijn op de inhoud van je blogs. Sterkte gewenst.

    Like

  7. Elly, wat onvoorstelbaar pijnlijk moet het geweest zijn als jij zo acuut een dokter erbij haalt. Hopelijk gaat het weer snel de goede kant op.
    Gelukkig ben ik een van die 13000 lezers en daarmee deelgenoot van jouw gelukkige en vervelende dagen. Hoewel je op de vervelende dagen altijd wel weer een geluksmoment van jou laat horen. Joke

    Like

  8. Joke, wat een mooie reactie van jou, dankjewel daarvoor! Geen beter medicijn nu dan de lieve woorden van jou en alle andere mensen! En ja, ik heb zo'n pijn gehad dat ik gewoon 'afdwaalde'…..zoiets…maar gelukkig is de pijn veel minder en zie ik de zonzijde van het leven weer, ook al moet ik nog even die 'pas op de plaats' vasthouden.

    Like

  9. Dan gaat alles anders dan je zelf had bedacht. Hier herken ik wel het één en ander. Maar je hebt je wel mooi herpakt, door het zo neer te schrijven. Vind ik knap.
    Ben ondertussen een volgeling van je geworden, dat kostte een kwartiertje want ik snap nooit wat bedoeld wordt met aanwijzingen. Altijd het gevoel man multiple choice. Maar het is gelukt. Is het over nu of moet je nog voorzichtig zijn? Beterschap en groet!!.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s