Herinneringen·Leven nu

Koektrommel


In de loop van m’n leven heb ik nogal wat spullen verzameld. Voorwerpen uit de familie of gekocht in de kringloopwinkel, op rommelmarkten of gekregen. Weer weggegeven of naar de kringloopwinkel gebracht en ook opgeruimd omdat het kapot was en niet meer werd gebruikt. Toch heb ik met dat laatste heel veel moeite. Als ik eraan gehecht ben doe ik niet snel iets weg. Zo heb ik een kommetje van m’n ouders jarenlang bewaard, ook al was er een stukje uit. Ontelbaar vaak heb ik het in m’n handen gehad, steeds weer in de kast verstopt. Tot de verhuizing in mei dit jaar aanstaande was. Er moest worden opgeruimd, in het nieuwe huis weinig kastruimte. Om nou dingen in dozen op zolder te zetten, er waarschijnlijk nooit meer naar om te kijken en uiteindelijk niet eens meer weten wat er in die dozen bewaard is gebleven, dat wilde ik ook niet. Met pijn in het hart heb ik spullen weggedaan, maar ook nog veel bewaard.
Waar ik geen afstand van kan doen is deze koekjestrommel met gedeukt deksel uit mijn ouderlijk huis. 
Zolang ik me kan herinneren hadden we deze trommel. Bij mijn ouders was hij gevuld met frou frou, door m’n moeder ijswafeltjes genoemd. Die lustte ik als kind niet en nog steeds niet. Of de trommel was gevuld met Brusselse kermis, die koekjes at mijn vader op zijn brood. 
 

Ik gebruik de trommel ook. Soms staat hij wel eens een tijdje in de kast, maar steeds weer haal ik ‘m tevoorschijn. Zoals de laatste weken, altijd gevuld met koeken voor de klusmannen.

        

12 gedachten over “Koektrommel

  1. Wat een mooie dierbare koektrommel. Natuurlijk doe je die niet weg. En telkens als je hem voor een nieuw iemand opent, kun je dit mooie verhaal erbij vertellen.

    Like

  2. Ik heb een groot vierkant blik dat nog van mijn opoe is geweest. Ik weet niet of hier ooit koekjes in gezeten hebben, maar ik bewaar er wel enkele dierbare spulletjes in. Leuk onderwerp Ellie 🙂

    Like

  3. Ik was, denk ik 8 en kocht voor Moederdag een koektrommel in geel met ovalen waarin blauwgeklede dames stonden. Trots was ik. Mijn moeder heeft het altijd bewaard. Nu staat het bij mijn jongste dochter, gevuld met koekjes.
    Ja, geen afscheid kunnen nemen van spullen is mij zeer vertrouwd.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s