Vakantiewerk Rode bessen Draadjes knippen Steenkolenmijn Boeren

Draadjes knippen en rode bessen


In ons gezin was niet veel geld te besteden. Mijn vader werkte ondergronds in de steenkolenmijn, mijn moeder bestierde het huishouden, zorgde voor de kinderen en beheerde het geld. Tot overmaat van ramp werd mijn vader op jonge leeftijd ziek en verloor daardoor zijn werk. Van een uitkering rondkomen was nog moeilijker voor mijn moeder.
Ik moest vakantiewerk doen. Dat deed ik vanaf een jaar of 12. Bij naaiatelier Jabotex, gevestigd in het dorp in een voormalig schoolgebouw. Er werden broeken gemaakt. Mijn zus had er een baan. Zij verzorgde de administratie en de boekhouding. Ik heb daar draadjes geknipt. Met een speciaal schaartje werden de draadjes van de broeken geknipt. De blaren op de hand, maar ik moest het doen. De hele zomervakantie. Zes weken lang, elke dag van half 8 tot half 5. De betaling naargelang het aantal broeken dat door mijn handen ging. Elke week het loonzakje. 
  
In het dorp woonden veel boeren en mijnwerkers, een paar notabelen daargelaten zoals de notaris, de secretaris en de huisarts. Het lag voor de hand ook bij de boeren werk te zoeken. Tijdelijk helpen met aardappels rapen of het plukken van appels en peren, pruimen, kersen en rode bessen.
Ik koos voor het bessen plukken in de straat waar ik woonde. Er stonden twee huizen. ‘Mijn’ huis en aan de overkant de boerderij van familie B. Verder zandweg, korenvelden, een boomgaard, een aspergeveld en de struiken met bessen.
  
De kinderen die in de straat achter ons woonden waren er ook. Jan en Sjaak, Jannie, Els en Annie, evenals enkele jongens uit het dorp. Zo ook Theo. Een jongeman, een paar jaar ouder. Donkere bril, schichtige blik en altijd glurend naar meisjes. Er werd in het dorp over hem gepraat. Men zei: ‘hij is niet goed bij zijn verstand.’ Ik was bang voor hem. Vooral voor zijn schichtige en gejaagde blik.
Theo plukte altijd aan dezelfde bessenstruik waaraan ook ik bezig was. Zodra ik het kistje vol met bessen had sprong hij op en ging erop zitten. Dan lachte hij. Het kistje bessen werd een kistje bessenmoes. Af en toe was ik vlug genoeg mijn oogst te redden. Altijd weer hoopte ik dat niemand het had gezien. Ik begon weer opnieuw. Tegen de boer durfde ik niets te zeggen. Hij vroeg aan het eind van de dag ook niet waarom ik zo weinig bessen had geplukt. Thuis praatte ik niet over Theo. Verdienen deed ik nagenoeg niets. Aan het eind van de week kreeg ik van de boer meestal maar een paar gulden. Of er door mijn moeder over het verdiende geld iets werd gezegd of wat ermee werd gedaan dat weet ik niet meer, maar het gezicht van Theo staat in mijn geheugen gegrift.
                                                                                                     

Bewaren

29 gedachten over “Draadjes knippen en rode bessen

  1. wonderlijk wat we aan herinneringen in ons dragen – in het delen leeft het op als de dag van gisteren, de sfeer, de beelden, het pesten, de handen bebaard van het schaartje danwel rood van bessensap – zo'n meisje van 12, 13 jaar – alles nog voor zich wat nu herinnering is – fijn jouw oorsprong mee te beleven Ellie.

    Like

  2. Er ging weer iets helemaal fout. En ik vind het zo'n mooi verhaal, daar kan toch geen schots en scheef commentaar bij staan.
    Was je trots Ellie, wanneer je je draadjesgeld naar je moeder bracht. Meehelpen voor het gezin?
    Arme Theo….. en jij, meisje van dertien…….er net tussen in.

    Like

  3. Een hartverwarmende en treffende reactie, Anne! Het is inderdaad waar: tijdens het herinneren en het schrijven voelde ik de pijn van de blaren, de angst voor Theo en het misselijkmakende gevoel dat in mijn buik kwam als hij naar mij keek…maar ook de trots dat ik geld had verdiend!

    Like

  4. Veel herhaalt zich…misschien waren er meisjes die in mijn jeugdjaren ook al een tik uitdeelden, ik deed dat niet…was ontzettend bang om ook maar iets te zeggen of te doen. Gelukkig kan ik in het volwassen leven wel wat beter voor mezelf zorgen!

    Like

  5. Dank voor je compliment, Athy! Ik was zo trots als een pauw met het verdiende geld….jammer dat ik niet meer weet wat ermee werd gedaan en of ik zelf ook iets mocht houden. En Theo…ach, zo jong als ik was, ik had ook medelijden met hem….

    Like

  6. Mooi verhaal Ellie! Ik heb nooit gewerkt bij naaiatelier Jabotex, maar heb wel rode bessen geplukt bij een onvriendelijke boer uit de Veestraat. Theo kan ik me niet herinneren.

    Like

  7. Dank voor het compliment, Lisette! Boer Palmen….nu jij de Veestraat noemt weet ik zeker dat hij het was, ik twijfelde tussen hem en iemand anders. Zegt Jansen je iets, schuin tegenover de danszaal…?

    Like

  8. De aspergestreek, ik krijg daardoor ook een beeld, omdat we inmiddels lang geleden in de aspergetijd een bezoek brachten aan enkele Limburgse families. De roots van de ouders van de vader van mijn dochter die later met nog andere uitverkorenen pioniers van de drooggemalen Noordoostpolder werden. Ook bij mij dus herinneringen, maar gelukkig geen plaaggeest die Theo heet 😉 Mooi geschreven Ellie!

    Like

  9. Mooi om dit te lezen..je was een harde werkster en ook een gigantische doorzetter. Blaren of bessenmoes. Niets hield jou tegen! !xxx

    Like

  10. Ellie een mooi verhaal. Wij deden in Posterholt ook vakantiewerk bij de boer. Ik heb een aantal jaren augurken geplukt dat verdiende goed maar was wel zwaar werk voor de rug. Van ons dorp gingen ook meisjes vakantiewerk doen bij Jabotex. Leuk die oude herinneringen.

    Like

  11. Wies, dank voor je compliment. Augurken plukken heb ik nooit gedaan, wel nog mijn vader geholpen met asperges steken…die herinnering kwam ook weer naar boven! Ik wist niet dat meisjes uit Posterholt bij Jabotex vakantiewerk hebben gedaan.

    Like

  12. Ik had deze gemist, Ellie! Goed van Wilko dat hij deze blog nog gedeeld heeft.
    Maar dat terzijde;
    wat kun jij beeldend schrijven zeg! Ben je Theo nog ooit tegen gekomen en gaat het nog goed met hem?
    Graag gelezen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s