Geen categorie

Ongelukjes

Ik heb er al eens eerder over geschreven. Er zijn van die dagen waarop het misgaat.

Als ik eitjes kook ‘signeer’ ik het oudste met een viltstift. Lopend naar het potje met pennen, stiften, potloden en een schaar, glijd ik weg. Hoef het ei niet meer te koken. Gebakken, hard gekookt of gevuld vind ik een eitje heerlijk, maar de smurrie van een rauw ei laat mij bijna kokhalzen. Mijn gezicht een kramp bij het opruimen van dat slijmerige spul. Eigenlijk zijn dat Mans taken. Hij is ‘van de shit’ zeggen we al jaren tegen elkaar. De ganzenpoep op het terras, de haarbal van Sam, wat dan ook, hij ruimt het op. Medelijden hoeft niet, hij heeft het zelf zo geregeld.

ei.jpg
Is er iets met de auto? Een tingeltje, ringeltje of piepje? Ik hoor het meteen. Voelt het anders? Ik voel het meteen. Ook nu. De auto schommelt. Zou er iets met een band niet in orde zijn? Dat kan niet. Polo heeft zes weken geleden gloedje nieuwe banden gekregen. Het zal het wegdek zijn. Vast een beetje ongelijk. Aangekomen op plaats van bestemming denk ik er niet meer aan. Op weg naar huis niets gevoeld. Een paar dagen later. Rijdend naar de ‘witte-jas’ voel ik het weer. Schommelt het? En weer vergeet ik het meteen bij het uitstappen. Als ik daarna naar de auto loop, zie ik het. Is de linker achterband iets ingezakt? Loop om Polo heen. De andere banden lijken net iets ronder. Een passant vraagt wat er aan de hand is. Kijkt en schopt tegen de band. Overduidelijk. Minder lucht. ‘Zou er niet meer mee rijden. U moet de ANWB bellen.’ Eigengereid als ik ben ga ik naar het dichtstbijzijnde tankstation. Blaas lucht in de band en rijd naar de garage. De man ziet het meteen. Een dakdekkers schroef. Altijd in het najaar veel banden te repareren. De weg is bezaaid met dit soort schroeven. Allemaal dezelfde. Vallen bij het rijden van de aanhangers, bedekt met wapperend plastic, af. Al snel is de band gerepareerd en kan ik op huis aan. Op mijn vraag aan Man of hij niet heeft geschommeld, tenslotte rijdt hij elke dag een kleine honderd kilometer, verbazing. ‘Geschommeld? Niets gemerkt…’

dakdekkersschroef.JPG
Nog geen driehonderd meter op weg naar het Radboudumc in Nijmegen gaat het lampje van de koelvloeistof branden. Motorkap open. Reservoir koelvloeistof bijna leeg en zonder dop. Nog een halve fles op voorraad, die giet ik erbij. Geen tijd om de dop te zoeken. Ook niet om naar huis te gaan en mijn handen schoon te schrobben. Mopperend gebruik ik het flesje ‘handen-wassen-zonder-zeep’. In de kofferbak een oude keukendoek. Zal niet vertellen hoe ik inwendig op Man heb gemopperd. Afspraak is dat hij zorgt voor koelvloeistof en benzine. Later op de dag hoor ik dat hij de avond ervoor de vloeistof op peil heeft gebracht, de fles in de kofferbak gelegd, bedacht dat hij klaar was en de motorkap heeft dichtgedaan. Vergeten de dop erop te draaien. Onderweg alles eruit geklotst. Dacht dat ik van ons tweeën de scheurneus was…

21 gedachten over “Ongelukjes

    1. Linda, leuk jou hier ook te zien! Er zijn van die dagen met vele goede momentjes, soms mindere, maar die vergeet ik ook weer snel of zoals jij het zegt, dan kan ik er naderhand wel om lachen.

      Like

  1. Murphy’s Law: als er één ding mis gaat, gaat alles mis. Herkenbaar!

    Ik heb een ontzettende hekel aan dingen met/van de auto. Jaren geleden waarschuwde mijn toenmalige partner dat de uitlaat weleens los kon schieten, dus dat ik niet moest schrikken van een raar geluid. Nou, dat rare geluid kwam. Met een raar gevoel erbij … Mensen toeterden en wezen, ik zwaaide “Jahaa, ik weet het, de uitlaat!”
    Totdat iemand me liet stoppen en wees op de lekke voorband. Ik reed al op de velg!
    “Trok de auto niet scheef?” werd me gevraagd. “Jawel, maar ik moest telkens toch die kant op, dus het viel me niet op.” Een van de vele kluns-anekdotes van mij in combinatie met een auto 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. Wilma, dank voor je complimentje, leuk!! De ‘ongelukjes’ waren snel vergeten, maar wel bruikbaar voor blogpost. Elk nadeel…enz…😉

      Like

    1. Ja Jannie, soms gebeurt dat, dat inwendige mopperen…inderdaad ook bij mij in andere situaties, maar gelukkig gaat dat ook weer voorbij 😉

      Like

    1. Welkom op mijn website, Ate! De garagehouder liet mij een bakje zien met daarin allemaal dezelfde schroeven zoals de mijne op de foto. Taakverdeling voor Polo vond ik wel wat hebben 😉 Snel even jouw website bekeken, genoeg te lezen, leuk!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s